With Love, Me

It's 15th April 2010.


Well, today is my mom's birthday. Untuk orang Melaka, hari nih adalah Hari Melaka Bersejarah. And masa sy kecik2 dulu, sy selalu tertipu dengan Mak sy punye mitos, "Alaa, kite cuti sebab dieorang nak celebrate Mak lahir." Ye. Sy percaya penipuan itu. ;)

Having this wonderful lady as my mother is the best that happen to me. Bagi sy, sy tak pernah jumpa kasih sayang yang macam nih punya banyak from orang lain. Mak sy tak pernah buatkan sy nih rasa macam kasih sayang yang she gave to us berbelah bagi.

Tahun nih genap la umur Mak sy 58 tahun. Patut nya umur macam nih da tak payah kerja da kan? Tapi sebab kan her service at the company still be needed, so Mak sy da sambung kerja da dekat 3 tahun la.

Sy ingat lagi masa sy sekolah dulu, pukul 4 pagi Mak sy da bangun pagi untuk siapkan sy dengan Kakak untuk pergi sekolah. Waktu tuh Ayah sy further study and tinggal kiteorang 3 orang je kat rumah. Kak Long dengan Bang Ngah kat asrama masa tuh. Everyday memang letih la Mak sy dengan manage kan kiteorang. After balik kerja pukul 6 ptg, terus masak lak untuk dinner semua. Hantar Kakak atau sy tuition la plak after dinner. After kiteorang tidur, waktu tuh la Mak sy tidur. And kadang2 sy rasa memang letih la jadi Mak sy. Nak2 dapat anak yang tak faham bahasa macam sy nih.

Bila sy da masuk asrama, tinggal Kakak, Mak dengan Ayah je kat rumah. Masa tuh Kakak sy sakit teruk. Sy rasa most of her time, Mak sy banyak jaga Kakak sy je. Hidup keluarga kiteorang waktu tuh memang tunggang langgang la. Sy kat asrama memang diabaikan je. Kadang2 sy nampak je Mak sy menangis bila duduk sorang2. Memang banyak dugaan betul masa tuh. Lagi sedih masa Kakak amek SPM. Masa tuh memang sakit teruk la. Mak sy la yang jaga Kakak sy kat luar exam hall. Dalam seminggu la cuti sebab nak bagi support kat Kakak sy. :'(

Kadang2 sy selalu rasa sy nih macam kejam je buat Mak sy menangis. Banyak je perangai sy buat since sy sekolah sampai la sekarang. Sy rasa tak deserve untuk Mak sy nanges kan sy. She deserves happiness. Sejak dari kecil, sy dengan Bang Ngah la yang paaaaaaaaling bermasalah sekali. Selalu je buat Mak sy risau and menangis. And da memang susah nak cium bau syurga je bila airmata Mak sy tumpah sebab perangai kiteorang.

*silence*

This year, kiteorang tak celebrate sangat pon. Sy dengan Kak Long masing2 busy dengan final and tests. So, sy plan after sy final exam baru la sy nak celebrate birthday Mak sy.

Dalam adik beradik sy, sy rasa sy je yang susah nak cakap 'I Love You' or 'I Miss You' kat parents sy. Kalau cakap pon maybe sebab birthday or tibe2 teragak nak cakap. So, memang dalam setahun sekali je kadang2 tuh baru cakap. But, even sy nih tak show kan pon, sy rasa without them, sy nih da lost enough kot. Sy bukan lah teruk sangat. Sy boleh je tulis semua2 tuh, tapi bila nak cakap depan2 or even dalam phone, sy da mcam terdiam. Susah sangat je nak cakap. Hehe. ;)

Sy ingat lagi Fir pernah cakap kat sy dulu. Bila lagi sy nak cakap those things kat parents sy? What if one day sy tak semoat nak cakap? And masa tuh sy diam panjang. Takut dengan ayat2 dia waktu tuh. *sigh*

Whatever it is, of course, I love my mom soooooooo much. No word can describe my love for her. Sy memang tak dapat balas semua sacrifices yang Mak sy da buat kat sy and adik beradik sy.

Mak, I love you soooooooooooo much. You're the Queen of my heart!!! Thanks for being my bestfriend. ;)

The strength to live. ;)

With love,
F

You Might Also Like

0 COMMENTS